Profesjonalna diagnoza ADHD u dorosłych
Psycholog Agnieszka Wieczorkowska przyjmuje osoby dorosłe na specjalistyczną diagnozę ADHD, prowadzoną zgodnie z międzynarodowymi standardami diagnostycznymi. Oferta skierowana jest do osób, które od lat zmagają się z trudnościami w koncentracji, organizacji, impulsywnością lub wewnętrznym niepokojem i podejrzewają, że ich źródłem może być nierozpoznane ADHD.
Dlaczego warto poddać się całościowej diagnozie różnicowej ADHD?
ADHD nie kończy się na dzieciństwie – według badań nawet 4–5% dorosłych może doświadczać tej neurorozwojowej trudności. U części osób diagnoza stawiana jest dopiero w dorosłości, najczęściej w momencie, gdy nasilenie objawów zaczyna znacząco utrudniać funkcjonowanie zawodowe, relacje lub codzienne życie.
Diagnoza może stać się punktem zwrotnym – pozwala lepiej zrozumieć siebie, uporządkować dotychczasowe doświadczenia oraz dobrać skuteczne metody radzenia sobie. W uzasadnionych przypadkach może również stanowić podstawę do wdrożenia farmakoterapii (we współpracy z psychiatrą).
Do najczęściej obserwowanych objawów należą:
- rozproszenie uwagi, trudności z kończeniem zadań, zapominanie o terminach,
- impulsywne decyzje, labilność emocjonalna, wybuchy złości,
- problemy z planowaniem i organizacją,
- wewnętrzny niepokój, trudność z relaksem i odpoczynkiem,
- chroniczne zmęczenie psychiczne, frustracja, poczucie bycia „niewystarczającym”.
Jak wygląda proces diagnozy?
Agnieszka Wieczorkowska prowadzi diagnozę ADHD w oparciu o kompleksowy, wieloetapowy model oceny psychologicznej, obejmujący:
- ocenę nasilenia objawów ADHD z wykorzystaniem Adult ADHD Self-Report Scale (ASRS-v1.1),
- wywiad kliniczny i rozwojowy,
- wywiad z osobą partnerską (dotyczący aktualnego funkcjonowania i trudności),
- ustrukturalizowany wywiad diagnostyczny DIVA-5,
- badanie koncentracji uwagi testem MOXO (Continuous Performance Test – CPT),
- ocenę zaburzeń osobowości przy użyciu SCID-5-PD,
- komputerowe badanie MMPI-2 (Minnesota Multiphasic Personality Inventory-2) w celu oceny funkcjonowania emocjonalno-osobowościowego,
- ocenę nasilenia objawów zaburzeń afektywnych,
- analizę dokumentacji medycznej, opinii, świadectw oraz materiałów z okresu rozwoju.
- Na zakończenie procesu formułowane są wnioski diagnostyczne oraz zalecenia, a także przygotowywana jest opinia psychologiczna.
Ile trwa diagnoza?
Cały proces diagnostyczny obejmuje od 6 do 8 konsultacji z psychologiem rozłożonych w czasie, aby umożliwić trafną ocenę funkcjonowania osoby badanej. Na każdym etapie osoba badana otrzymuje informację zwrotną dotyczącą przebiegu diagnozy. Po zakończeniu procesu diagnozy osoba badana otrzymuje szczegółową opinię psychologiczną, która może stanowić podstawę do dalszej pracy terapeutycznej lub leczenia farmakologicznego (we współpracy z psychiatrą). Ze względu na czas potrzebny psychologowi na opracowanie opinii poza konsultacjami, dokument wydawany jest za dodatkową opłatą (400 zł).
Gdzie i jak się zapisać?
Diagnozy prowadzone są stacjonarnie w Gdańsku oraz online, w ramach współpracy z poradnią eKonsultacje – Polskim Centrum Konsultacji Specjalistycznych Online. Aby zarezerwować pierwsze spotkanie, wystarczy umówić konsultację z psycholog Agnieszką Wieczorkowską.
Masz pytania, czy to na pewno ADHD? Skontaktuj się – umów się na pierwszą konsultację. Diagnoza to nie etykieta, lecz narzędzie, które może ułatwić Ci życie.
OBJAWY ADHD U DOROSŁYCH „W PIGUŁCE”
- Zaburzenia koncentracji uwagi:
● dezorganizacja w działaniu,
● roztargnienie,
● mała wnikliwość,
● trudności w skoncentrowaniu się na konkretnym zadaniu,
● przerywanie czynności, niedoprowadzanie zadań do końca,
● problemy z planowaniem czynności,
● przeskakiwanie z zadania na zadanie,
● brak wyczucia czasu,
● zapominanie o terminach etc.,
● gubienie rzeczy, bałagan wokół,
● skupianie się na przypadkowych bodźcach. - Nadruchliwość:
● wewnętrzny niepokój,
● wiercenie się, kręcenie, ciągłe i zbędne ruchy stóp, rąk,
● potrzeba pozostawania w ruchu, ciągła aktywność,
● gadatliwość, przerywanie rozmówcy,
● trudności w zrelaksowaniu się,
● niemożność usiedzenia w miejscu, stania w kolejce etc. - Impulsywność:
● wybuchy gniewu, labilność emocjonalna,
● niecierpliwość,
● nieuważne prowadzenie samochodu,
● podejmowanie decyzji bez zastanowienia,
● skłonność do poszukiwania wrażeń,
● podejmowanie zachowań zagrażających.
Występowanie ADHD
U dorosłych w wieku 18-44 lata mieści się w zakresie 4,4-5,2%, inne źródła: 3-4%, 2-5%.
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi charakteryzuje się utrzymującym się (co najmniej 6 miesięcy) wzorcem nieuwagi i/lub nadpobudliwością-impulsywnością, który ma bezpośredni negatywny wpływ na funkcjonowanie akademickie, zawodowe lub społeczne. Istnieją dowody na występowanie znacznych objawów braku uwagi i/lub nadpobudliwości i impulsywności przed 12. rokiem życia, zwykle we wczesnym lub średnim dzieciństwie, chociaż u niektórych osób po raz pierwszy objawy kliniczne mogą zostać zauważone później.
Stopień nieuwagi oraz nadpobudliwości i impulsywności wykracza poza granice normalnej zmienności oczekiwanej dla wieku i poziomu funkcjonowania intelektualnego.
Nieuwaga oznacza znaczną trudność w utrzymaniu uwagi na zadaniach, które nie zapewniają wysokiego poziomu stymulacji lub częstych nagród, rozproszenie uwagi i problemy z organizacją.
Nadpobudliwość odnosi się do nadmiernej aktywności motorycznej i trudności z pozostawaniem w bezruchu, najbardziej widocznych w zorganizowanych sytuacjach, które wymagają samokontroli behawioralnej. Impulsywność to tendencja do działania w odpowiedzi na bezpośrednie bodźce, bez namysłu i rozważenia ryzyka i konsekwencji.
Względna równowaga i specyficzne przejawy nieuwagi i nadpobudliwości i impulsywności różnią się u poszczególnych osób i mogą zmieniać się w trakcie rozwoju. Aby postawić diagnozę, przejawy nieuwagi i/lub nadpobudliwości i impulsywności muszą być widoczne w wielu sytuacjach lub miejscach (np. w domu, szkole, pracy, z przyjaciółmi lub rodziną), ale mogą się różnić w zależości od struktury i wymagania otoczenia.
Objawy nie mogą być lepiej przypisane innym zaburzeniom psychicznym, behawioralnym lub neurorozwojowym i nie są spowodowane działaniem substancji lub leku.